Home > Bestuurszaken > Brussel

Brussel

Van overheid naar burger. Brussel is, zoals bekend, tweetalig. Daarom moeten de overheden die op het grondgebied van het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest bevoegdheden uitoefenen, voor al hun berichten en mededelingen (dat zijn alle niet-gepersonaliseerde informatiedragers, bijvoorbeeld het gemeentelijk informatieblad, een straatnaambord of een naamplaat aan een gebouw) zowel Frans als Nederlands gebruiken.


Voor alle gepersonaliseerde schriftelijke en mondelinge communicatie en voor persoonlijke officiële documenten moet de overheid de taal gebruiken die de burger verkiest: Nederlands of Frans. Akten, getuigschriften of vergunningen moeten dus in het Nederlands worden opgemaakt voor wie daarom vraagt.


Een belangrijke uitzondering vormen de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) en alle diensten die ervan afhangen. De VGC is een gedecentraliseerd bestuur van de Vlaamse Gemeenschap in Brussel. Ze ondersteunt in Brussel onder meer de Nederlandstalige voorzieningen, de cultuur, het onderwijs en de welzijns- en gezondheidszorg. Omdat die instelling zich tot de Vlaamse Brusselaars richt, volgt ze ook de Vlaamse regeling: alle communicatie gebeurt in beginsel in het Nederlands en vreemde talen mogen slechts uitzonderlijk en onder strikte voorwaarden worden gebruikt.


Van burger naar overheid. Wat het taalgebruik van privé-personen tegenover de overheid betreft, is de situatie in Brussel eenvoudig: de overheid moet zowel Frans als Nederlands verstaan.